77/799/AET Toplulukta dolaysız vergiler alanında idari işbirliği

Sayı

77/799/AET

06/12/1977

 

Avrupa Ekonomik Topluluğu'nu kuran Antlaşmaya ve bu Antlaşmanın özellikle 100 üncü maddesine dayanarak,

Topluluk Komisyonunun teklifini gözönünde bulundurarak;

Avrupa Parlamentosunun görüşünü alarak;

Ekonomik ve Sosyal Komiteye danışarak;

Üye Devletlerin sınırları ötesinde vergi kaçakçılığı ve vergiden kaçınma yollarının vergide adalet ilkesinin çiğnenmesi ile birlikte Üye Devletleri bütçe kayıplarına uğrattığını; sermaye hareketlerinde ve serbest rekabet şartlarında birtakım haksızlıklara yol açtığını ve bu çeşit faaliyetlerin ortak pazarın işleyişini olumsuz yönde etkilediğini dikkate alarak;

Bu sorunun uluslararası niteliğini de gözönünde bulundurarak, bir Üye Devletin yalnızca kendi sınırları için aldığı ulusal tedbirlerin yeterli olmadığının ve ikili anlaşmalardan hareketle Üye Devletlerin vergi idareleri arasındaki işbirliğinin, gittikçe uluslararası bir nitelik kazanan vergi kaçakçılığı ve vergiden kaçınma ile ilgili yeni girişimler karşısında etkisiz kaldığını belirterek;

Ortak kural ve ilkelere bağlı olarak, Topluluğa üye tüm Devletlerin vergi idareleri aralarındaki işbirliğinin bundan böyle daha da güçlendirilmesinin yararlı olacağı görüşüne vararak;

Üye Devletlerin, belirli bir somut durum karşısında, talep üzerine gerekli bilgileri değişmek zorunda olduklarını ve talepte bulunan Üye Devletin de bu sözkonusu bilgileri elde etmek amacıyla gerekli çalışmaları başlatmak zorunda olduğunu dikkate alarak;

Özellikle, farklı Üye Devletler de kurulmuş olan işletmeler arasında gerçekleştirilen hayali kar transferlerinin sözkonusu olduğu durumlarda veya iki Üye Devlette kurulu bulunan işletmeler arasındaki buna benzer işlemlerin, vergi avantajlarından yararlanabilmek maksadıyla üçüncü bir ülke aracılığı ile gerçekleştirilmesi durumunda ya da herhangi bir nedenle vergiden kaçınılması durumunda; gelir ve servet üzerinden alınan vergilerin doğru bir şekilde tespit edilmesi amacıyla yararlı olabilecek tüm bilgilerin, talep olmaksızın da, Üye Devletler arasında değiştirilmesinin gerektiğini dikkate alarak;

İki Üye Devletin kabul etmesi durumunda, bir Üye Devletin vergi idaresinde görevli personelin diğer Üye Devlet toprağında bulunmasının yararlı olacağını gözönünde bulundurarak;

Üye Devletlerin vergi idareleri arasında yapılacak işbirliği çerçevesinde elde edilecek bilgilerin, Topluluk işletmeleri ve vatandaşlarının temel haklarına saygı duyulması amacına yönelik olarak, yetki verilmemiş personele/kişilere açıklanmamasının gerekli olacağını; bununla birlikte, bilgileri sağlayan Üye Devletin izni olmaksızın da, bu bilgileri sadece vergi amaçlarına veya sözkonusu Üye Devletlerin vergi mevzuatlarına aykırı davranan kişilerin yasal kovuşturmalarında kolaylık elde etmek amacına uygun olarak kullanabileceklerini; aynı şekilde bilgilerin elde edildiği ülkede olduğu gibi, bu bilgileri kullanan Üye Devletlerinde bilgilerin gizlilik özelliğine dikkat etmeleri gerektiğini vurgulayarak;

Bir Üye Devletin idari uygulamaları ve mevzuatı, kendi vergi idaresine talep edilen bilgilerin araştırılması, derlenmesi ve kullanılmasında yetki vermiyor ise ya da sözkonusu edilen bilgiler, kamu düzenine olumsuz yönde etkileyecek veya ticari bir girişimi, mesleki, sınai veya ticari bir sırrı açığa çıkaracak nitelikte ise ya da bilgilerin iletildiği Üye Devlet, hukuki ve idari nedenler dolayı eşdeğer bilgileri-bilgilerin karşılıklı değişimi ilkesinden ötürü-karşı Devlete iletemiyor ise; sözü edilen bilgilerin araştırılması ve verilmesi konusunda her Üye Devlete reddetme hakkının verilmesinin yararlı olacağını dikkate alarak;

Topluluğa Üye Devletler ile Komisyon arasındaki işbirliğinin, ilgili alanlarda özellikle Topluluk tüzüklerinin hazırlanması ve mevcut prosedürlerin iyileştirilmesi amacına yönelik olarak aynı işletme grubu içinde karların hayali transferleri ile ilgili mücadele konusunda, elde edilmiş tecrübelerin değişimi ve yeni işbirliği prosedürlerinin incelenmesinin gerekli olduğunu gözönünde bulundurarak;

 

İŞBU DİREKTİFİ KABUL ETMİŞTİR.

Madde 1
Genel Hükümler

1. Direktife uygun olarak, Üye Devletlerin yetkili makamları, gelir ve servet üzerinden alınan vergilerin doğru bir şekilde tespit edilmesi amacına yönelik olarak kendilerine yarar sağlayabilecek tüm bilgileri değişebileceklerdir.

2. Tahsilat sistemi ne olursa olsun sermaye değer artış kazançlarından alınan vergilerle birlikte işletmeler tarafından ödenen ücret miktarı üzerinden alınan vergiler ve menkul veya gayrimenkul malların devrinden doğan kazançlardan alınan vergiler de dahil olmak üzere servet veya gelir unsurlarından ya da toplam servet ve toplam gelir üzerinden tahsil edilen tüm vergiler, servet ve gelirden alınan vergi olarak kabul edilir.

3. Yukarıda 2 nci fıkrada sözü edilen vergilerin Üye Devletlerdeki bugünkü dağılımı şu şekildedir:

Belçika
Gerçek kişilerden alınan vergi/personenbalasting

Kurumlar vergisi/vennootschapsbelasting

Tüzel kişilerden alınan vergi/Rechtspersonenblasting

Mukim olmayanların elde ettiği gelirden alınan vergi.

Danimarka

Almanya

Fransa
Gelir vergisi
Kurumlar vergisi Meslek vergisi
Bina sahiplerinden alınan vergi
Arazi “ “ “

İrlanda
Gelir vergisi
Kurumlar vergisi
Sermaye değer artış kazançlarından alınan vergi
Servet vergisi

İtalya
Gelir vergisi
Kurumlar vergisi
Mahalli/yerel gelir vergisi

Lüksemburg
Gelir vergisi
Ortaklık gelirinden alınan vergi
Ortak ticaret vergisi
Servet vergisi
Emlak vergisi

Hollanda
Imkamstenbelasting (Gelir vergisi)
Vennootschapsbelasting (Kurumlar vergisi)
Vermogensbelasting (Servet vergisi)

İngiltere
Gelir vergisi
Kurumlar vergisi
Sermaye değer-artış kazançlardan alınan vergi
Petrol gelirlerinden alınan vergi
Emlak geliştirme vergisi

4. Aynı şekilde 1inci fıkra, 3 üncü fıkrada kavranan vergilere eklenebilecek benzer veya aynı biçimdeki vergilere de uygulanabilecektir. Komisyon ile birlikte Üye Devletlerin yetkili makamları, bu vergilerin yürürlüğe giriş
tarihlerini birbirlerine ileteceklerdir.

5. "Yetkili makam" ifadesi, aşağıdaki makamları temsil etmektedir:

Belçika
Maliye Bakanı veya yetkili temsilcisi.

Danimarka
Ministeren for skatter og ofgifler (Bakan düzeyinde)

Almanva
Maliye Bakanı veya yetkili temsilcisi

Fransa
Bkonomi ve Maliye Bakanı veya yetkili temsilcisi

İrlanda
Gelir Komisyoneri (müdür düzeyinde) veya yetkili temsilcisi

İtalva
Maliye Bakanı veya yetkili temsilcisi

Lüksemburg
Maliye Bakanı veya yetkili temsilcisi

İngiltere
Ulusal gelir Komisyoneri veya yetkili temsilcisi

 

1. Bir Üye Devlet yetkili makamı, 1 inci madde ve 1 inci fıkrada kavranan bilgilerin kendisine iletilmesi amacına yönelik olarak diğer bir Üye Devlet yetkili makamına talepte bulunabilir. Talepte bulunan Üye Devletin yetkili makamı, bilgileri talep eden Devletin kendi doğal bilgi kaynaklarına yeterince başvurmadığı ve istenen sonuca ulaşılmada sözkonusu bilgileri elde etmek için bir takım kaynakları daha kullanabileceği kanaatine varır ise kendisine yapılan bilgi talebine uygun cevap vermeyebilir.

2. 1 inci fıkrada kavranan bilgilerin iletilmesi amacıyla, kendisine başvurulan Üye Devletin yetkili makamı gerekli hallerde, sözkonusu bilgilerin derlenmesi için gerekli incelemeleri başlatır.

 

Madde 3
Otomatik Bilgi Değişimi

Üye Devlet yetkili makamları, 9 uncu madde de açıklanan danışma prosedürü çerçevesinde tespiti yapılan durumlar için, önceden talepte bulunmaksızın ve düzenli olarak, 1 inci madde 1 inci fıkrada kavranan bilgileri karşılıklı olarak değişirler.

 

Madde 4
Kendiliğinden yapılan bilgi değişimi

1. Her Üye Devlet yetkili makamı, önceden herhangi bir talep olmaksızın aşağıda açıklanan durumlarda:
            a) Bir Üye Devlet yetkili makamı, diğer bir Ûye Devlette anormal bir vergi muafiyeti veya indiriminden mevcut olduğu kanısını uyandıran nedenlere sahip olduğunda;
            b) Bir vergi mükellefinin, diğer bir Üye Devlette kendisine ek bir vergi mükellefiyeti veya vergi artışı getiren bir vergi ayrıcalığını ya da indirimini elde etmesi durumunda;

            c) Bir Üye Devletin mükellefi ile diğer bir Üye Devletin mükellefi arasındaki bir ya da birçok ülkede kurulu olan sabit bir işyerine bağlı olarak ortaya çıkan işlemler, bir ya da diğer bir Ûye Devlette veya her ikisinde birden bir vergi indirimine yol açacak nitelikte ise;

            d) Bir üye Devletin yetkili makamı, aynı işletme grubu içinde hayali kar transferlerinden doğan vergi indiriminin sözkonusu edildiğini ileri sürmesi durumunda; .

            e) Bir Üye Devletin diğer bir Üye Devlet yetkili makamından aldığı bilgiler, bu sözkonusu diğer Ûye Devlette verginin doğmasına yol açacak nitelikte ise;

diğer üye Devlet yetkili makamına sahip olduğu bilgileri 1 inci madde 1 inci fıkra hükmü gereğince iletir.

2. 9 uncu madde de kavranan danışma prosedürü çerçevesinde, Üye Devlet yetkili makamları, 1 inci fıkrada öngörülen bilgi değişimini genişletebilirler.

3. Ûye Devlet yetkili makamları, diğer bütün durumlarda, önceden talepte bulunmaksızın, 1 inci madde 1 inci fıkra gereği sahip oldukları bilgileri karşılıklı olarak birbirlerine iletebilirler.

 

Madde 5
Bilgilerin ulaştırılma süresi

Yukarıda açıklanan maddeler gereğince, bilgileri sağlayacak olan Üye Devletin yetkili makamı, sözkonusu bilgileri mümkün olan en kısa sürede iletecektir. Bu bilgilerin elde edilmesi bir takım engelleri ortaya çıkarıyor ya da reddediliyor ise, ilgili makam karşılaştığı engelleri ya da reddetmesine yol açan nedenleri açıklayarak talepte bulunan makamı ivedi bir şekilde durumdan haberdar edecektir.

 

Madde 6
İlgili Devlet'in (vergi) personeli ile ortak çalışma

Yukarıda açıklanan hükümlerin uygulanması amacına yönelik olarak, bilgi sağlayan Üye Devlet yetkili makamı ile bilgileri alan Devletin yetkili makamı, 9 uncu madde de ele alınan danışma prosedürü çerçevesinde, diğer üye Devlet vergi idaresi görevlisinin sözkonusu ilk Devlet'te bulunmasına izin verilmesi konusunda anlaşmaya varabilirler.

 

Madde 7
Gizliliğe ilişkin hükümler

1. Bir Üye Devletin, bu direktifin uygulanması sırasında elde edeceği tüm bilgiler, bu sözkonusu Devletin kendi ulusal mevzuatının uygulanmasında elde ettiği bilgilerde olduğu gibi gizli kabul edilecektir.

Sözkonusu durum ne olursa olsun, bu bilgiler:

- Sadece verginin tespit edilmesi ile ilgili kişilere veya vergi tespitine ilişkin idari kontrolleri gerçekleştiren kişilere açıklanabilecektir;

- Ayrıca, verginin kontrolü veya tespiti ile ilişkili olarak ya da bu amaca yönelik idari cezaların-yaptırımların-uygulanmasına yol açan hukuki, idari ve cezai prosedürler dolayısıyla elde edilen bilgiler sadece bu davalarda görev alan kişilere açıklanabilecektir. Bununla birlikte, bilgileri gönderen üye Devletin yetkili makamı itiraz etmez ise bu bilgiler kamu davalarında ve yargı önünde sözkonusu edilebilir;

- Verginin kontrolü veya tespiti ile ilişkili olarak verilen idari cezaların uygulanmasına yol açan hukuki, cezai ve usul davalarının amaçları ve vergi amaçları hariç olmak üzere, elde edilen bu bilgiler hiçbir durumda kullanılmayacaktır.

2. Bir Üye Devletin mevzuatı ve idari uygulaması, kendi ulusal çıkarlarına uygun olarak birinci fıkrada yer alan sınırlamalardan daha kısıtlayıcı sınırlamalar içeriyor ve diğer bir Üye Devlet bu sınırlamalara rıza göstermiyor ise; 1 inci fıkra hükümleri, bu ilk üye Devleti bilgi sağlama konusunda zorlayamaz.

3. Birinci fıkra hükümlerine aykırı olarak, bilgileri sağlayan Üye Devletin yetkili makamı, bu bilgilerin talepte bulunan Devlette diğer amaçlara yönelik kullanılmasına, kendi ulusal mevzuatı mümkün kılıyor ise, izin verebilir.

4. Bir Üye Devlet yetkili makamı, diğer bir Üye Devlet yetkili makamından aldığı bilgileri, üçüncü bir üye Devlet yetkili makamı için yararlı bilgiler olarak kabul ediyor ise sözkonusu bu bilgileri, kendisine veren yetkili makamın rızasıyla bu son bahsedilen Devletin yetkili makamına iletebilecektir.

 

Madde 8
Bilgi değişiminin sınırları

1. Bilgileri sağlaması gereken Üye Devletin idari uygulaması ve mevzuatı, bu Devletin yetkili makamına, bilgileri araştırma, derleme ve kullanma konusunda yetki vermemesi durumunda, işbu direktif bilgilerin araştırılması ve iletilmesinde bağlayıcılık teşkil etmez.

2. Açıklanması kamu düzenine aykırı düşecek bir bilginin veya sınai, ticari ve mesleki sırları ya da ticari bir girişimi açığa

çıkaracak olan bilgilerin iletilmesi reddedilinebilir.

3. Aynı şekilde, usul ve hukuki nedenlerden dolayı, ilgili Devlet eşdeğerdeki bilgilerin değişimini/iletilmesini gerçekleştirecek durumda değil ise, bir Üye Devlet yetkili makamı bilgi değişimi talebini reddedebilir.

Madde 9
Karşılıklı görüşmeler

1. İşbu direktifin uygulanmasına yönelik olarak, oluşturulacak bir komite nezdinde ortaya çıkacak durumlara ilişkin görüşmeler:

- Üye Devletlerden birinin talebi üzerine karşılıklı sorunların çözümü konusunda ilgili Üye Devletlerin yetkili makamları arasında;

- Komisyonun veya yetkili makamlardan birinin talebi üzerine, karşılıklı sorunlar dışındaki tedbirlerin ele alınması konusunda Topluluk Komisyonu ile tüm Üye Devletlerin yetkili makamları arasında;
gerçekleştirilir.

2. Üye Devletlerin yetkili makamları kendi aralarında doğrudan da görüşebilirler. Bununla birlikte varılacak ortak bir anlaşma ile de, kendilerinin belirleyeceği makamlara, belirli konularda doğrudan göriış alış-verişinin yapılması konusunda izin verebilirler.

3. Yetkili makamlar, direktifin konusuna giren alanlarda karşılıklı sorunlar üzerinde, özel düzenlemeler dışında anlaşmaya vardıklarında, durumu bütün detayları ile Topluluk Komisyonuna bildireceklerdir. Komisyon da sırası geldiğinde durumu diğer Üye Devlet yetkili makamlarına aktaracaktır.

 

Madde 10
Yapılan işlerin iletilmesi

Üye Devletler, Komisyon ile birlikte bu direktifin öngördüğü işbirliği prosedürünün işleyişini takip edecekler ve özellikle aynı işletme grupları arasındaki transfer ücretleri ile bu işbirliğinin iyileştirilmesi ve bu alanlarda yeni düzenlemeler hazırlanması konularında yaptıkları işlerin sonuçlarını karşılıklı olarak birbirlerine ileteceklerdir.

 

Madde 11
İşbirliği konusunda daha geniş hükümlerin uygulanması

Yukarıda belirtilen hükümler, diğer hukuki işlemlerden kaynaklanan bilgi değişimi konusundaki geniş yükümlülüklerin icrasında engel oluşturmaz.

 

Madde 12
Son hükümler

1. Topluluğa Üye tüm Devletler, en geç 1 Ocak 1979 tarihine kadar kendilerini bu direktife uyarlamak amacıyla gerekli tüm idari ve hukuki hükümleri yürürlüğe koyacaklar ve ivedi olarak Komisyon'a bilgi vereceklerdir.

2.Üye Devletler, direktifin öngördüğü alanlarda sonradan benimseyecekleri/ kabul edecekleri iç hukuk hükümlerine ait yasa metnini Komisyon'a göndermeye özen göstereceklerdir.

Madde 13
İşbu direktifin muhatabı, Topluluğa üye tüm Devletlerdir.

19 Aralık 1977 tarihinde, Brüksel’de imza altına alınmıştır.