|
AVRUPA TOPLULUKLARI KONSEYİ
Avrupa Ekonomik Topluluğu’nu kuran Antlaşma’nın hükümlerini, özellikle 100. Maddesini dikkate alarak,
Komisyon’un önerisini dikkate alarak (*),
Avrupa Parlamentosu’nun görüşünü dikkate alarak (**),
Ekonomik ve Sosyal Komite’nin görüşünü dikkate alarak (***),
Topluluk iç Pazar koşullarını oluşturmak, ortak pazarın kuruluşunu ve iyi işleyişini sağlamak için, değişik üye ülkelerde faaliyet gösteren şirketlerin yeniden bir araya gelmelerinin gerektiğini; bu işlemlerin üye ülkelerdeki özellik arz eden kısıtlamalar,
dezavantajlar ve sapmalarla engellenmesi gerektiğini; bu çerçevede üye ülkelerde bulunan firmaların ortak pazarda adapte olabilmesine imkan vermek, uluslar arası planda verimliliklerini ve rekabete dayalı durumlarını kuvvetlendirmek gerektiğini göz önünde bulundurarak;
Söz konusu bir araya gelmelerin ana şirket ve filyal gruplarının oluşumuna yol açtığını;
Değişik üye ülkelerde faaliyet gösteren ana şirketler ve filyaller arasındaki ilişkileri düzenleyen aktüel mali hükümlerin bir üye ülkeden diğerine değişebileceğini ve genelde bu hükümlerin bir üye ülkede faaliyet gösteren ana şirket ve filyaller arasındaki ilişkilere uygulanandan daha az elverişli olduğunu; bundan dolayı, değişik üye ülkelerde faaliyet gösteren şirketler arasındaki işbirliğinin aynı üye ülkede faaliyet gösteren şirketler arasındaki işbirliğine göre engellendiğini; ortak bir rejimin gerçekleştirilmesiyle bu engellemenin dışında tutulması ve Topluluk çapında faaliyet yürüten şirketlerin bir araya gelmesi gerektiğini göz önünde bulundurarak;
Filyal şirketin ortağı olarak ana şirket dağıtılan karları aldığında, ana şirketin faaliyet gösterdiği ülkenin şunları yapmaya zorunlu olduğunu göz önünde bulundurarak;
- bu karları vergilendirmek,
-ya da bu karlar ile ilgili filyalin vergi kısmını vergi miktarından indirmeye bu şirketin yetkili olduğunu dikkate alarak, karları vergilendirmek;
Vergi tarafsızlığını sağlamak için, filyal şirketin ana şirkete dağıttığı karların, bazı durumlar hariç, kaynakta kesintiden muaf tutulması gerektiğini ; kurumlar vergisi sistemlerinin özelliği nedeniyle Federal Almanya ve Yunan Cumhuriyeti’nin, bütçe ile ilgili nedenler yüzünden Portekiz Cumhuriyeti’nin, geçici bir süre için, kaynakta kesinti yapmaya devam edebileceğini göz önünde bulundurarak;
İŞBU DİREKTİFİ KABUL ETMİŞTİR:
Madde 1
1.Her üye ülke, işbu direktifi şunlara uygular:
-bu ülkede faaliyet yürüten şirketlerin ve diğer üye ülkelerde faaliyet yürüten filyallerinin elde ettiği karların dağıtımlarına;
-bu ülkede faaliyet yürüten şirketlerin, filyalleri olan diğer üye ülke şirketlerine yaptıkları kar dağıtımlarına;
2.İşbu direktif, kaçakçılık ve yolsuzluğu önlemek için alınan ulusal hükümlerin uygulanmasını engellemez.
Madde 2
İşbu direktifin uygulanmasında, “bir üye ülkenin şirketi” ifadesi şöyle tanımlanmıştır :
a)ekte sıralanan şekillerden birine sahip olan;
b)bir üye ülkenin vergi mevzuatına göre, mali merkezi bu ülkede bulunan ve üçüncü bir ülke ile imzalanan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmasına göre mali merkezi Topluluk dışında bulunmayan;
c)ayrıca, kurumlar vergisinden muaf tutulmaksızın ve seçme hakkı olmaksızın, aşağıdaki vergilerden birinin mükellefi olan :
-Belçika’da kurumlar vergisi,
-Danimarka’da kurumlar vergisi,
-Federal Almanya Cumhuriyeti’nde kurumlar vergisi,
-Yunanistan’da tüzel kişilerin geliri üzerinden alınan vergi,
-İspanya’da kurumlar vergisi,
-İrlanda’da kurumlar vergisi,
-İtalya’da tüzel kişilerden alınan vergi,
-Lüksemburg’da kurumlar vergisi,
-Hollanda’da kurumlar vergisi,
-Portekiz’de kurumlar vergisi,
-İngiltere’de kurumlar vergisi,
ya da bu vergilerden birinin yerine geçebilecek diğer tüm vergiler.
Madde 3
1.İşbu direktifin uygulanmasında :
a)Ana şirket niteliği 2. Maddede belirtilen hükümleri taşıyan ve diğer bir ülkenin şirketinin sermayesinde asgari %25 iştiraki elinde bulunduran bir üye ülke şirketine tanıtmış olmasıdır;
b)“Filyal şirket” deyiminden, sermayesinde a bendinde ifade edilen şirketi bulunduran şirket anlaşılır.
2.1. Fıkranın hükümlerine aykırılık durumunda, üye ülkeler şu haklara sahiptirler :
-İkili anlaşmalar yoluyla, oylama yaparak sermayedeki iştirak kriterini değiştirmek,
-En az iki yıl bir sürede ana şirkete bir iştiraki olmayan şirketlere ve yine aynı zaman süresi içinde bir diğer üye ülkenin büyük bir iştirakinin bulunmadığı şirketlere bu direktif uygulanmaz.
Madde 4
1.Ana şirket, filyalinin ortağı olarak ve ayrıca filyalin tasfiyesi nedeniyle dağıtılan karları aldığında, ana şirketin faaliyet yürüttüğü ülke :
-ya bu karları vergilendirmez,
-ya da karlarla ilgili filyalin vergi kısmını ve gerektiğinde ulusal vergi miktarını aşmayacak bir şekilde, 5. Maddenin aykırı hükümlerinin uygulanmasında filyalin mukim olduğu üye ülke tarafından tahsil edilen kaynakta kesinti miktarını, vergiden indirmeye bu şirketin yetkili olduğunu dikkate alarak karları vergilendirmek,
2.Bununla birlikte, her üye ülke, filyal şirketin karlarının dağıtımından doğan değer kayıplarını ve iştirake bağlı giderlerini ana şirketin vergilendirilebilir gelirinden indiremeyeceğini öngörür. Bu durumda, iştirake bağlı yönetim masrafları götürü olarak tespit edilmiş ise götürü miktar, filyal şirketin dağıttığı karların %5’ini aşamaz.
3.Fıkra 1, kurumlar vergisinde ortak bir sistemin fiili uygulanma tarihine kadar uygulanır.
Konsey, birinci bentte belirtilen tarihten itibaren uygulanabilir hükümleri gecikmeden kabul eder.
Madde 5
1.Bir filyal şirketin , filyalin sermayesinde asgari %25 iştiraki bulunan ana şirkete dağıttığı karlar kaynak kesintisinden muaftır.
2.1. Fıkranın hükümlerine aykırı olarak, uzunca bir süre dağıtılan karlardan kurumlar vergisi almayan Yunanistan Cumhuriyeti, diğer üye ülkelerin ana şirketlerine dağıttığı karlar üzerinden kaynakta kesinti yapabilir. Bununla birlikte, bu kesintinin oranı, çifte vergilendirmeyi önlemek amacıyla iki taraflı olarak yapılan sözleşmelerin tespit ettiği miktarı aşamaz.
3.1. Fıkranın hükümlerine aykırı olarak, uzunca bir süre dağıtılan karlara, dağıtılmayan karlara uygulanan en az 11 puanlık düşük kurumlar vergisi oranı (en geç 1996’ya kadar) uygulayan Federal Almanya Cumhuriyeti, ek vergi olarak, filyal şirketlerin dağıttığı karlar üzerinden %5’lik kaynakta kesinti yapabilir.
4.1. Fıkranın hükümlerine aykırı olarak, işbu direktifin uygulanmaya koyma tarihini takip eden sekizinci yıl bitmeden önceki bir tarihe kadar, Portekiz Cumhuriyeti diğer üye ülkelerin ana şirketlerine filyal şirketleri tarafından karlar üzerinden kaynakta kesinti yapabilir.
Portekiz ve diğer bir üye ülke arasında imzalanan sözleşmelerin hükümleri saklı kalmak kaydıyla, bu kesinti oranı, birinci bentte belirtilen dönemin ilk beş yılında %15’i, son üç yılında %10’u aşamayacaktır.
Sekizinçi yılın bitiminden önce, Konsey, Komisyon’un teklifi üzerine , işbu paragrafın hükümlerinin ertelenmesine oybirliğiyle karar verecektir.
Madde 6
Ana şirketin bağlı olduğu üye ülke, bu şirketin filyalinden aldığı karlar üzerinde kaynakta kesinti yapamaz.
Madde 7
1.İşbu direktifte kullanılan “kaynakta kesinti” deyimi, ana şirkete kar dağıtımı ile bağlı olan filyalin bulunduğu üye ülkede kurumlar vergisinin peşin ödenmesi anlamını içermez.
Madde 8
1.Üye ülkeler, 1 Ocak 1992’den önce işbu direktife uygun gerekli idari ve yasal hükümleri yürürlüğe koyar. Bu işlemden Komisyonu haberdar eder.
2.Üye ülkeler, işbu direktif ile düzenleme konusunda iç hukukun onayladığı temel hükümlerinin metnini Komisyon’a verir.
Madde 9
İşbu direktif bütün üye ülkelere gönderilmiştir.
23 Temmuz 1990’da Brüksel’ de yapılmıştır.
Konsey Adına
(*) 22.3.1969 tarih, C 39 No.lu Resmi Gazete, s. 7
(**) 29.4.2970 tarih, C 51 No.lu Resmi Gazete, s.6
(***) 01.8.1969 tarih, C 100 No.lu Resmi Gazete , s. 7
EK
2.maddenin a bendinde sözü edilen şirketlerin listesi
a)“Anonim şirket” , “komandit şirket”, “sınırlı sorumlu şirket” olarak adlandırılan Belçika hukukuna bağlı şirketler, aynı şekilde özel hukuk rejimi adı altında faaliyet gösteren kamu hukukuna bağlı antiteler;
b)“Aktieselskab”, “anpartsselskab” olarak adlandırılan Danimarka hukukuna bağlı şirketler;
c)“”Anonim şirket”, “komandit ortaklık”, “limited şirket”, “maden sendikası” olarak adlandırılan Alman hukukuna bağlı şirketler;
d)“ Anonim şirket” olarak adlandırılan Yunan hukukuna bağlı şirketler;
e)“Anonim şirket”, “ komandit ortaklık”, “ sınırlı sorumlu şirket” olarak adlandırılan İspanyol hukukuna bağlı şirketler; aynı şekilde özel hukuk rejimi adı altında faaliyet gösteren kamu hukukuna bağlı antiteler ;
f)“Anonim şirket”, “komandit şirket”, “sınırlı sorumlu şirket” olarak adlandırılan Fransız hukukuna bağlı şirketler, aynı şekilde ticari ve sınai faaliyette bulunan kamu kurum ve kuruluşları ;
g)“ İnşaat Şirketleri Yasası” adı altında faaliyette bulunan “inşaat şirketleri” veya “Endüstriyel Şirket Yasası “ adı altında faaliyette bulunan kuruluşlar, “hisseleri veya teminatları sınırlı özel şirketler”, “ hisseleri veya teminatları sınırlı kamu şirketleri” olarak adlandırılan İrlanda hukukuna bağlı şirketler ;
h)“ Anonim şirket”, “ komandit ortaklık”, “sınırlı sorumlu şirket”, aynı şekilde sınai ve ticari faaliyette bulunan özel ve kamu antiteleri;
i)“Anonim şirket”, “komandit şirket”, “ sınırlı sorumlu şirket” olarak adlandırılan Lüksemburg hukukuna bağlı şirketler;
j)“Naamlore vennootschap”, “besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid” olarak adlandırılan Hollanda hukukuna bağlı şirketler.
k)Ticari şirketler ve ticari nitelikli diğer şirketler, aynı şekilde Portekiz hukukuna uygun olarak kurulmuş olan sınai veya ticari faaliyette bulunan diğer tüzel kişilikler;
l)İngiltere hukukuna bağlı uygun olarak kurulmuş şirketler.
|